Vriendenwerkgroep: wie zijn wij?


De Vriendenvereniging van Stichting Moluks Historisch Museum heeft in 2017 een nieuwe start gemaakt. Wij stellen ons graag aan u voor:


Leila Hamer:
Mijn naam is Leila Hamer- van Oorschot, derde generatie telg met een Nederlandse vader en een Molukse moeder. De roots van mijn moeder ligt in Siri Sori Islam. Ik ben opgegroeid in Ridderkerk en woon tegenwoordig met mijn man en drie kinderen in Zwijndrecht. Ik ben ondernemer en in 2014 gestart met het familiebedrijf CUCU. Een bedrijf dat begonnen is als restaurant waar we onze gasten kennis willen laten maken met onze authentieke gerechten en de gastvrijheid van onze cultuur. CUCU is vanaf het begin omarmd door de Molukse gemeenschap en nog nooit was het voor mij zo duidelijk waar ik vandaan kom als nu. We hebben een gezamenlijke verantwoordelijkheid voor ons erfgoed. En waar ik kan helpen dit te waarborgen, wil ik dit doen.

Anthony Latupeirissa:
Ik ben geboren op 23 maart 1944 te Makassar. Vorig jaar heb ik mij bij de Vrienden aangemeld als vrijwilliger met de gedachte om ook mijn steentje bij te dragen en samen met andere sympathisanten die stichting Moluks Historisch Museum een warm hart toedragen, te werken aan een duurzaam voortbestaan ten dienste van de volgende generatie Molukkers.


Stefan Leatemia:
Ik ben 41 jaar en woonachtig in Amsterdam. Oorspronkelijk kom ik uit Opheusden maar de studie Communicatiewetenschap trok mij begin jaren’ 90 naar de hoofdstad. Als student kwam ik te werken in de horeca en na mijn, niet-afgeronde, studie ben ik dat blijven doen. Na jarenlang gewerkt te hebben als bedrijfsleider bij verschillende zaken ben ik in 2011 aan de slag gegaan bij Het Scheepvaartmuseum, eerst als F&B Supervisor en inmiddels als Operationeel manager.
Mijn moeder is Nederlands en mijn vader is in 1941 geboren in Surabaya en kwam in 1951 met zijn ouders en mijn tante met de Fairsea naar Nederland. Ik heb geen traditionele Molukse opvoeding gehad en kwam vooral in contact met de Molukse cultuur via vrienden en uiteraard de familie van mijn vader. Ondanks mijn relatieve afstand tot de Molukse gemeenschap heb ik mij altijd verbonden gevoeld met de cultuur en geschiedenis en toen vorig jaar tijdens de herdenkingsbijeenkomst op 2 april een oproep tot hulp werd gedaan door de stichting Moluks Historisch Museum, kon ik eigenlijk niet anders dan gehoor geven.
In het onderwijs, de musea en de media is er helaas nog te weinig plek ingeruimd voor een volledige, objectieve weergave van de koloniale geschiedenis, zeker wat betreft het Molukse verhaal.  Voor volgende generaties, zowel Moluks als Nederlands, is het daarom van belang dat dit verhaal verteld blijft worden. Om dit te waarborgen vind ik het essentieel dat de stichting Moluks Historisch Museum haar werk kan blijven voortzetten en ik spreek dan ook de hoop uit dat deze noodzaak binnen, en misschien ook wel buiten, de Molukse gemeenschap wordt gevoeld.


Menno Baks:
“Ik ben geboren en getogen in Gouda en kom uit een gezin met een Nederlandse vader en Molukse moeder. Hoewel ik op enige afstand van de Molukse gemeenschap ben opgegroeid, heb ik mij altijd verbonden gevoeld met de Molukse cultuur, gebruiken en natuurlijk het eten. In de afgelopen jaren ben ik actiever op zoek gegaan naar mijn roots. In 2015 bereikte die zoektocht een hoogtepunt toen een lang gekoesterde wens in vervulling ging en ik het geboortedorp van mijn opa, Naku (Ambon), heb kunnen bezoeken. Staan op het strand, waar opa zoveel mooie verhalen over heeft verteld, dat is iets dat ik nooit zal vergeten. Zo mogen al die verhalen van onze opa’s, oma’s, ooms, tantes en andere familieleden niet vergeten worden. De stichting Moluks Historisch Museum speelt hier een belangrijke rol in. De herstart van de Vriendenwerkgroep is dan ook een fantastisch initiatief, waar ik graag een bijdrage aan hoop te kunnen leveren. Elke dag worden er nieuwe pagina’s aan het Molukse verhaal toegevoegd. Die nieuwe bijdragen kunnen niet en mogen niet los gezien worden van alle eerdere hoofdstukken. Juist die moeten we blijven koesteren.”


Ruben Koreman:
“Mijn roots komen voort uit een Molukse vader en een Nederlandse moeder. Opgroeiend tussen deze twee mooie culturen  was het voor mij nooit echt duidelijk waar ik nu precies vandaan kwam. Sinds een aantal jaar is mijn belangstelling voor mijn Molukse roots sterker geworden mede door de verhalen van mijn vader en mijn familieleden. Ik leer steeds meer over mijn achtergrond, de Molukse cultuur en de bewogen geschiedenis van het land. Mede hierdoor wil ik mijzelf hard maken om niet alleen mijn verhaal, maar het verhaal van alle Molukkers in stand te houden. Door mijzelf aan te sluiten bij de Vriendenwerkgroep, probeer ik via deze weg een mooie bijdrage te leveren aan hetgeen wat voor mij steeds belangrijker en dierbaarder is geworden.”