Surya Nahumury: Pattimura is strijd, verzet en dekolonisatie


Surya Nahumury (23 jaar) studeert Culturele Antropologie & Ontwikkelingssociologie en woont in Amsterdam. Ze bezoekt veel events, seminars en lezingen over thema's als racisme, dekolonisatie en gender. Surya is ook betrokken bij Untold Empowerment dat gespecialiseerd is in West-Afrikaanse en Afro-Caribische muziek en dansstijlen. Ze is bij New Urban Collective, een sociale onderneming gericht op de ontwikkeling van jongeren ‘om ze te leren groots te denken en te dromen’. Ze geeft gastlessen op scholen over 'Black History': “Ik maak mij hard voor een dekolonisatie van kennis en specifiek in het onderwijs.”

Dit jaar is het 200 jaar geleden dat Pattimura in opstand kwam tegen het toenmalige Nederlandse gezag in Nederlands-Indië. De volksheld, die in 1817 de opstand op de Molukken leidde, is voor velen een bron van inspiratie. Voor Stichting Moluks Historisch Museum aanleiding om de ‘nieuwe Pattimura’s’ in Nederland aan het woord te laten: jonge Molukkers die zich onderscheiden van anderen.

(foto: Andre Reeder)

Surya Nahumury: “Pattimura leerde ik beter kennen toen ik voor Stichting Nusantara Amsterdam een event mocht hosten ‘Nusantara Bicara’. Er werd toen een lezing gegeven door historicus Wim Manuhutu en acteur/regisseur Anis de Jong vertelde over zijn stuk ‘KRUIT!’. Na de lezing gingen we ook allemaal naar het theaterstuk kijken. Na die dag besefte ik hoe weinig ik eigenlijk wist over deze 'volksheld' en hoe weinig er op school over is verteld. We krijgen zoveel mee over de 'Gouden Eeuw' - die ik zelf de Grauwe Eeuw noem - maar zo weinig over de vele opstanden en het verzet dat er is geweest.”

Pattimura betekent voor haar strijd, verzet en dekolonisatie: “Ik weet nog niet voldoende over Pattimura dus het betekent ook dit ik meer onderzoek ga doen naar de opstand van 1817. Op dit moment ben ik heel erg bezig met onderzoek naar het koloniale verleden, dat nog steeds van invloed is op het heden. Dekolonisatie van kennis en specifiek in het onderwijs is belangrijk. Iedereen moet weten wat de gedeelde geschiedenis is van Nederland. De kennis die ik opdoe deel ik daarom graag met mijn familie en vrienden. Daarnaast put ik ook veel uit de strijd van mijn ouders. Zij waren in hun jongere jaren zeer actief op het gebied van dekolonisatie en bewustwording. Ik vind het interessant om naar hun ervaringen te luisteren en probeer er ook van te leren.”

Op een school in Amsterdam-Zuidoost is ze mentor van groep 7 en groep 8. Ze werkt met de kinderen aan studievaardigheden, persoonlijke vaardigheden (presenteren, debatteren) en geschiedenis: “Mijn persoonlijke ambities zijn om van mijn passies mijn baan te maken. Wat ik nu doe wil ik voor altijd kunnen doen. Het werken met kinderen en jongeren, gastlessen geven over de gedeelde geschiedenis, bewustwording creëren en een platform kunnen bieden aan een ieder die dit ook wil.”

Wat betekenen de Molukse cultuur en geschiedenis voor je?
“De Molukse cultuur en geschiedenis zijn voor mij onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik hecht aan beide evenveel waarde. Vanuit een cultureel antropologisch perspectief zie ik 'cultuur' niet als iets statisch, maar als iets dat constant in beweging is. Als ik denk aan de Molukse cultuur dan denk ik aan mijn oma die in de wijk woont in Assen en ik denk aan mijn nabije tantes en ooms. (Want tja, iedereen is eigenlijk je tante en oom!). Zodra ik bij oma thuiskom is het: 'Sudah makan? Dari mana?' We eten gezamenlijk aan tafel en de sambal mag niet ontbreken. Er is ook altijd iemand bij oma in de buurt, zij hoeft nooit alleen thuis te zijn. Alle acht kinderen van oma wisselen met elkaar af zodat er met liefde voor haar gezorgd wordt. Ik vind dat prachtig om te zien en wil dat later ook doen bij mijn ouders. Een bejaardentehuis is geen optie. Het samenzijn en het zorgen voor elkaar is voor mij kenmerkend voor de Molukse cultuur. Ik associeer de Molukse cultuur ook heel erg met muziek, de lagu lagu. Op familiefeesten is er altijd wel een gitaar in de buurt en zingen we gezamenlijk liedjes, of we maken zelf nummers.”

Surya met oma Betty Nahumury

Haar interesse voor geschiedenis kreeg ze al van huis uit mee: “Mijn vader is iemand die erg geïnteresseerd is in familiegeschiedenissen en het uitzoeken van stambomen. Ik heb die interesse in geschiedenis en familiegeschiedenis van mijn vader en daar ben ik trots op. Als derde generatie Molukker zie ik het als mijn verantwoordelijkheid om de verhalen van mijn voorouders niet verloren te laten gaan. De Molukse geschiedenis staat niet op zichzelf, maar is verbonden met Nederland, de gedeelde geschiedenis. Het is hoog tijd dat er een eerlijk verhaal wordt verteld dat ook komt te staan in de schoolboeken. Hoe kan het dat er na 66 jaar nog steeds zoveel mensen niet weten waarom Molukkers hier in Nederland zijn, of denken dat we 'migranten' zijn. Het kan toch niet zo zijn dat mijn kinderen straks hetzelfde onderwezen krijgen als wat mijn vader te horen kreeg over de 'held' Jan Pieterszoon Coen, die vele van mijn voorouders op de Banda-eilanden heeft vermoord. We moeten zelf onze eigen verhalen vertellen en vastleggen en we moeten af van die eurocentrische verheerlijking. Mijn drijfveren zijn mijn (voor)ouders. Ik sta op hun schouders, door hen ben ik gevormd en kan ik ergens voor staan. Onze voorouders hebben zoveel gestreden om voor hun nakomelingen een betere toekomst te creëren. Ik wil dat ook doen voor de komende generaties, zodat zij weten wie zij zijn, waarom zij hier zijn en waarom zij hier mogen zijn.”


 


Laatst bijgewerkt: 5 april 2017